همیشه

در کنج دلم دنج می شوی

با هر طپش

به نوعی تفسیر... تکسیر می شوی

چگونه بگویم؟

که از زخمه های سازم پیداست...

که دست های دلـــــم قدم بر افراشتند

به الـــــتماس ِبلند

به قـــطر ِفریاد

که روزهای لبریز ، سپری

من و تو را زار می زنند...

که همیشه با هر طـــپش

مـــی نوازمت

مـــی خوانمت

تو تنها بـــهانه ای...

بــهــانه

بـــهانه

که همیشه

با هــر نـــفــس

دوباره می سرایمت

تو تنها تــرانـه ای...

تــرانـه

تــرانـه

یادمه یه آرزو بود همیشه موندن ِبا هم

واسه زخم ِدل ِتنها یادمه تو بودی مرهم

ولی اون روزا گذشته دیگه نیستی که بدونی

کاش می شد بهت می گفتم من می خوام پیشم بمونی

با یه دنیا اشک و غصه نمی خوام بی تو بمونم

توی این غروب ِدلگیر شعر رفتن و بخونم

شاید از یاد تو رفتم کاشکی بودی و می دیدی

من هنوز عاشقت هستم

من صدات و نشنیدم نم ِاشکات و ندیدم

توی ِآشیونه ی قلبت من نموندم و پریدم

ولی امروز یاد عشقت من و تنها نمی زاره

لحظه های بــی تو بودن تو رو یاد ِمن می یاره

من همونم که چشات و پر ِاشک و گریه کردم

حالا راحت شهر ِعشق و من نرفته بر می گردم

بــر می گردم تا همیشه قدر ِاحساس و بدونم

شاید همیشه باید بی تومن تنها بمونم

در این تنهایی که خواب از چشمانم ربوده است به تو می اندیشم،

مـــی دانــــــــی

اگر دوست داشتن تو کار اشتباهی است پس قلبم به من اجازه نمی دهد

که کار درستی انجام دهم چـرا که در تو غـــــــرق شده ام

و هـر گــز بـدون تو در کـنارم نجـات نخواهم یافـت.

من همه ی وجودم را نثار می کنم تا تنها یک شب دیگر در کنار تو باشم

تمام زندگی ام را با خطر می اندازم تا تو را یک بار دیگر در کنارم حس کنم

چرا که قادر نیستم تنها با خاطـره ی سرودمان زنـدگی کنم

من همه ی وجودم را در راه ِعشــق تو فـدا می کنم...

مـــحبوبـــم

می توانی مـرا حس کـنی و تـصور کـنی که مـن به چـشمانـت خـیره شـده ام

تو را به روشـنی می بینم ، زنده و جاودانه در کـنارم جای گرفـته ای

با این حال هـمچون ســــتاره ، بخـت ِمن از من دور هـستی.