به دیدارم بیا هر شب

در این تنهایی ِتنها و تاریک ِخدا مانند

دلـــــــم تنگ است

بیا ای روشن ، ای روشن تر از لبخند

شبم را روز کن در زیر سر پوش سیاهی ها

دلـــــــم تنگ است

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم ، هستم پیش ِچشمان ِتو شرمنده هنوز

گر چه از فرط ِغرور اشکم از دیده نریخت

بعد ِتو لیک پس از آن همه سال

کس ندیده به لبم خنده هنوز...

گفته بودم که از دل برود یار ، یار چو از دیده برفت

سال هاست که از دیده ی من رفتی و لیک

دلـــــم از مـــهر ِتو آکنــده هــنوز...

تو ستاره ی قریبی تو سکوت ِباور ِمن

شب عاشقیست یاران بنشین برابر ِمن

تو چه کرده ای که با تو شده عشق تار و پودم

همـــه ی سکـــوت ِشبهام...

تو شدی راز ِوجودم !

می ترسم روزی بیاید که دست های تو جــــــدایی

دست هایم را عادت کند

می ترسم روزی بیاید که دل ِتو قانون ِ

جدایی را رعایت کند

می ترسم روز ِتولدت را بار دیگر نبینم

می ترسم آخر ِروی همه ی قصه هایم اشک ِجدایی را ببینم

و تو خبر از این همــه دل بستگی ها را بهتر نبینی...!

تکيه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم

مـا که بـه هم نمی رسيم ، بسه ديگه بـذار بـرم

کی گفته بود به جرم عشق يه عمری پرپرت کنم؟

حيف تو نيست ، کنج قفس چادر غم سرت کنم؟

مـن نـه قلنـدر شبـم ، نـه قهـرمـان قصـه هـا

نـه برده ی حلقه به گوش ، نه ناجی فرشته ها

تـو ايـن دو روز زنـدگـی ، شبيـه مـن فـراوونـه

يه لحظه چشمات و ببند گذشتن از من آسونه

من عاشقم همين و بس ، غصه نداره بی کسی

قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمی رسيم

تکيه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم

ولـی هنـوز عـاشقتـم ، بــذار بــرم ، بــذار بــرم

ای آنکه همیشه آرزویت دارم

با خود شب و روز گفتگویت دارم

نه طاقت ندیدن ِ رویت دارم

نه قدرت ِآمدن به سویت دارم

در عمق ِقلبم آتشی است ، قلبی سوزان

در عمق ِقلبم آرزویی است ، برای آغاز

من در احساساتم می میرم

دنیای ِمن در خیال است

من در رویأهایم زندگی می کنم

تو در قلب منی ، تو در وجود منی

این تنها چیزی است که می دانم

تو را برای همیشه نگه خواهم داشت

همواره در کنارت خواهم ماند

آری احساس می کنم که عشقمان شکوفا می شود

بیا در را ببندیم و به قلب سوزانم ایمان بیاوریم

راحـــــت باش بیــــا وآتشی در قلبم بیفروز

بگــــذار وجودت در من ذوب شود...